16 Eylül 2017 Cumartesi

7 Eylül 2017 Perşembe

Benim Küçük Cumhuriyetim





































Ne Düşünmüştüm?

Tüm toplumlar yozlaşır ama bazıları daha fazla yozlaşır.

Ya da tüm devletler bir gün faşizmi tadacaktır.

İşte ne dersen... Neresinden tutarsan, neresinden bakarsan.

Yok etmek istediğiz bir Dini (mit), değeri, kutsalı ve  hatta ahlakı, devlete vermeniz yeterli olur.

Devlet önce kavramı kurumsallaştırır ve otoritesini sağlamlaştırmak için kendine bir saç ayağı yapar sonra sivil hayatın kamuyu düzenlemek için kullandığı kavram, devlet tarafından, tabanın hayatını düzenlemek için kullanılmaya başlar. Bu süreç başlayınca kavram ne kadar kutsal ve elzem olursa olsun yozlaşır ve halk tarafından(taban) red edilir.

Bu iki sonuç doğurur. Birincisi: Artık mit (değer, din, ahlak yasası, ideoloji vs) toplumdan yani aslolandan silinir (Dinlerin doğuşu ve ölüşü gibi). İkincisi: Devlet (Egemenler, Burjuva vs) tarafından yok edilen mitin travmasıyla, toplum tarafından devlete karşı topyekûn bir aşağılama başlar ve devlet yıkılır(Bold kısım Mihail Bakunin Tanrı ve Devlet kitabından bir anektod. )

Yani işin özetinde yönetenler, yönetilenlerin elindeki temel motivasyon kaynağını bir tahakküm aracı olarak alıp kullanırsa, yönetilenler bir süre sonra motivasyon kaynağından vazgeçip yönetenleri alaşağı eder ve kendine yeni bir motivasyon kaynağı yaratırlar.

Bu durumu yakın tarihimizde Fransız devriminde görebiliriz:  Kral ve Hıristiyanlık alaşağı edilip yerine Cumhuriyet ve Aydınlanma tahsis edilmiştir.

Sonuç olarak:
Her gelen zamanla kendi egemenlerini ve kendi yozlaşmalarını beraberinde getirmiştir.

Peki sonuç?:
Bunca ölüm ve yaşananlar boşamı gitmiştir?
İnsanlığın(uygarlık) hiç bir çıkarı olmamış mıdır?

Tabii ki olmuştur. Tecrübe, ulusal hafıza, aydınlanma ve yaşanan bütün acılar bir ulusun karakter hafızasında yerini almış, ulusun karakterini oluşturmuştur.


Neyse aşağıdaki film de aslında bu sürecin küçük bir kesitini güzel bir biçimde yansıtmış değerli bir çalışma tavsiye ederim.

Güzel günler dilerim okuyucu.

KAYGI

4 Eylül 2017 Pazartesi

Küresel Isınma ve Mao








































Ne Düşünmüştüm?


" Delice gelebilir ama bir an gerçekten yıkılıyor işte diye düşündüm. Tabii sonra ne tufan, ne de Utnapiştim. "


2017 Kışında, İstanbul'da modern dünyanın nasıl da doğa karşısında aciz kaldığına şahit oldum. Tabii bu beni çok mutlu etti. Mao'nun dediği gibi "Kağıttan kaplanlar" sözü aklıma geldi. İşte modern dünya için de bunu diyebiliriz. "Kağıttan kaplanlar" Doğa karşısında, kibirli modern dünya nasıl da diz çökmüştü. Delice gelebilir ama bir an gerçekten yıkılıyor işte diye düşündüm. Tabii sonra ne tufan, ne de Utnapiştim
 
Kıssadan hisse: Umut ve bu heyecanımı hatırlayınca çizmek için böyle bir kurgu yarattım.
Çocukça geliyor biliyorum ama Umarım bir gün modern dünya yıkılır ve herkes özgür kalır.